Sensiz Sayıklama

Seni ilk gördüğüm akşam geliyor aklıma
Gelmemi beklediğin o akşam
Akşam oluyor üzülüyorum
Artık bekleyen benim
Artık beni beklemeni bekler hale geldim
Neden bu kadar aşıksın yalnızlığa?
Nasıl özlersin benimleyken yalnızlığı?
Yalnızlığın mı büyük yoksa sen misin yalnız olan?
Bak, gördün mü, yine sayıklamaya başladım
Bazen bu kadar çok sevmese miydim
Diye soruyorum, yoksa sevilse miydim
Neyse ne… önemli değil artık
Benden çıktı, beni aştı bu sevdalık
Dostum, arkadaşım, anam, babam
Her şeyim oldun sen kara sevdam
Seni sensizken
Yani ben kimsesizken
Yaşadım, yaşıyorum
Yaşayacağım
Canım…