Yalnızdım, Tanrı yoktu, sen yoktun
Ellerim boşluğu sardı
Sen vardın; bir aşk vardı
Biz yoktuk, sen yine sendin ama
Sen benimle değildin
Büyük beyaz yalnızlığınlaydın
Bana kalan ise özlemek ve beklemekti
Derdimi kendime anlatmaktı,
Gölgemle konuştum durdum
Yine bir sigara yaktım,
Lanet olsun yine seni düşündüm
Oysa söz vermiştim kendime
Seni düşünmeyecektim,
Kulak asmayacaktım ne şiire
Ne de seni anlatan herhangi bir şeye
Ya da her şeye…
Her şeye rağmen
Böyle olmak güzel,
Bana yaşattığın yalnızlık güzel,
Sen güzelsin, ben güzelim
Kafam desen, dünden beri
Seni gördüğüm ilk günkü gibi
Yani anlayacağın yeni bir şey yok aslında
Ne bana ne de sana dair
Sayıklayıp duruyorum işte
Varlığın paslı bir çivi gibi
Alnıma saplanmış,
Kazıklı humma gibisin,
Damarımda dolaşıyorsun
Yaşıyorum seninle
Ama nefes alamıyorum
Bedenimi değil ruhumu
Sarıyor sevgin
Yok ediyor sözlerin ve de gözlerin
Sen kim bilir neredesin
Ben sana gelirken
Sen nerede dinlenirsin?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder