Ölüm Gelmişse

Bitmişse
Kızıllığını avuç avuç içtiğimiz şafaklar
Öğleler, ikindiler çoktan geçmişse
Bir akşamüstü garipliği
Sarmışsa her yeri
Güneş devrilmiş
Renkler solmuş
Sesler kesilmişse
Son kuşlar da geçip gitmişlerse ufuktan
Ve çiçekler
Bükmüşse boyunlarını dalgın dalgın
Bil ki ölüm saati gelmiştir
Senden uzak, kendimden uzak
Tüm umutlardan ve her şeyden uzak
Ben ölmüşümdür uzaklarda bir yerde
Gövdesini kurtların oyduğu
Bir ağaç gibi devrilmişimdir
O anı sen bileceksin herkesten önce
Herkesten iyi sen anlıyacaksın
Çaresizliğini, yıkılmışlığını
Sevdiğin adamın
Ve seni nasıl sevdiğini
Duyacaksın derinden derine
Belli belirsiz
Bir gölge düşecek gözlerine
Fakat ağlamıyacaksın, ağlamıyacaksın
Sen tek gelinim, sen tek kadınım
Sen güzelim, nazlım, bebeğim
Kadersizim sen
Gülerken ağlayanım, ağlarken gülenim
Varlığım, nedenim, alınyazım benim
Elbette ağlamıyacaksın
Çünkü sonsuzluklar
Sonsuz sevenler içindir
Çünkü ölüm
Sevmeyi ve ölmeyi bilenler içindir.

Ölümdü O

Ölümdü o, beni aldatmayın
Soğuk nefesiydi yüzümde duyduğum
Öyle sessizce öldüm ki defalarca
Hiç bir zaman anlaşılmadı yokluğum
Hayatın omuzunda bir yük olduğu
Nice yalnız geceler, nice akşamlar
Tanrı biliyor ya kaç kere öldüğümü
İnandım ölüme, aşka inandığım kadar
Satır satır yaşadım yazdıklarımı
Ne saadetin ne güzel günün şairiyim
Kimse acımasın bana, istemem
Ben aşkın ve ölümün şairiyim.

Yaşayan Ölü

Bir ölü gelecek evine yarın  
Gözlerinde yarım kalmış arzular  
Dalıp hayaline hatıraların  
Duracak kapında sabaha kadar  

Duyunca kapının çalındığını  
Korkulu gözlerle dışarı bakma  
Bütün odaların yak ışığını  
Bir benim kaldığım odayı yakma.  

Siyahlar giyin de pencereye çık  
Aç kapıyı korkma yabancı değil  
Bir ölü ki yaşıyor, gözleri açık  

Ölüm seni sevmekten acı değil  
Aradı bu ölü hayatı sende  
Öldü artık, sevsen de sevmesen de

ÖLÜM GELECEK VE SENİN GÖZLERİNLE BAKACAK

Ölüm gelecek ve senin gözlerinle bakacak - 
sabahtan akşama dek, uykusuz,
sağır, eski bir pişmanlık
ya da anlamsız bir ayıp gibi
ardını bırakmayan bu ölüm.
Bir boş söz, bir kesik çığlık,
bir sessizlik olacak gözlerin:
Böyle görünür her sabah
yalnız senin üzerinde 
kıvrımlar yansıtırken aynada.
Hangi gün, ey sevgili umut,
bizler de öğreneceğiz senin
yaşam olduğunu, hiçlik olduğunu.

Herkese bir bakışı var ölümün.
Ölüm gelecek ve senin gözlerinle bakacak.
Bir ayıba son verir gibi olacak,
belirmesini görür gibi
aynada ölü bir yüzün,
dinler gibi dudakları kapalı bir ağzı.
O derin burgaca ineceğiz sessizce.


C. P.

Ve bana öldür dedi

Ey benim yüzü hüzünlü sevgilim

Dilim sensizken yokluğunu yutkunuyor

Sen bana darıldığında gözüm yere bakıyor

Yol olsam diyorum keşke yok olmasa

Senin sesin yankılanırken evinde

Ben sürgünüm biliyor musun

Sana sitem edecek nefesim yok ki

Olsa da ne diyeyim

Gönlünün geç kalmış baharına

Bir sürgün çiçeği gibi

Susuz kalmışım ne bileyim

Gölgen vururken odanın camına

Kaç kere saydım acaba gölgeni

Hergün seni beklerken

İntihar etmiş şairler

Benimle birlikteyken

Bir yol aradım durdum

Nazımla nesir arasında

Sıkıştım kaldım

Gel gör ki ne deneme ne de bir öykü

Saçmalarımın özeti

Saçına değen dudaklar

Göğsünde büyüttüğün heceler

Keşke bana gelseydiler

Bir de ıslak gözlerin koynuma

Girseydiler ben geç kalmadan

Yaşlanmadan seni bulabilseydim

Yatağımın başucunda sayfası yırtık bir kitap

Gibi öpüp okşasaydım o güzelim kederlerini

Canımın içi

Canımın sağ köşesi

Bir bilebilseydim kaynağını hüzünlerinin

Dokunabilseydim yokluğunda ellerine

Terlemiş, nasır tutmuş o yorgun ellerine

Açabilseydim bir sayfa daha

Uykunun eşiğindeyken nefesin

Bir ninni daha okuyabilseydim

Kendini bana vermişken usulca

Yüreğinin demirleşmiş kuytusuna

Su verebilseydim keşke

Ne kadar da çok koşullu cümlelerim

Sana geliyorken

Seni seviyorken

Sen de kalmışken

Senden gelmişken

 Ey ki sen

Bir bilsen

Seni ne çok sevdiğimi

Ama daha çok sensizken

Ve de sarhoşken tamdı cümlelerim

O yeşil gömleği giyerken

Ne de uzaktı anlamı ikimizin

Mutluluğun ve de umutluluğun

O gün işte intihar etmek istedim

Ben sana haber vermeden

Zorlama bir şiir ve şair

Uzak kalmış bir nehir

Akıyordu içime aşkım

Gururum engel oluyordu

Seni çok sevdim ben diyemiyordum

Derdin ne senin diye sorduğunda

Derdim bir iki satır bana dair

Senin söylediğin

Ben senin acın olamadım biliyor musun

Nereden bileceksin ki benim seni

Yalnız yaşadığımı sensiz saydığımı

Adımlarımı

Adım ne biliyor muyum

Kendimi sana göre tarif ettim

Gönlüm bir panayır

Senin gelmeni bekliyor dört gözle

Acılar ise okunmamış bir kitap başucumuzda

Ne yazılmış ne de okunmuş

Bir öykü...

Gül ki beni gördüğünde

Gözüm olsun nefesin

Bana geç kalma

Sevgili ömrüm...