Yüzün yakamozlanır akşam saatlerinde 
Kime çıkmaz piyangosu hüznün 
Belki de sombalığa en son 
Ve demir kırı bir taya 
Ertesi yasaktı, es vardı 
Bir tek uzun gecelerde 

Çıkrığında intihar edeceğim kuyu 
Zaman kuyusu, soluksuz ve ıssız 
İnip çıkar ölüm, durana dek yüzümdeki 
Sevişen kederlerle gülün gümü 
Adımdan çıkardım bir a 
Gözlerimde gezer geriye kalan

sıkmışım dişlerimi gözlerim kanayana kadar
çeyizimizde hüzün motifleri
göçebe bir ağıt göğsümün derinliklerinde
bu aşkın dönüşü yoksa
duman kırığı gözlerinde gecenin hıçkırıklar
kırık keman sesi ve adağım var
moraran hercai düşlerim ateşi delip ıslatır mendilimi
kalbime dolar-sonsuz uykuma-korkuya susamış yasadışı bir rüzgar

bu aşkın dönüşü yoksa
suya düşer kokusu menekşelerin
deniz her zamankinden daha köpüklü
serçeler bir garip ötüşlüdür
martıları mavnalarla başka türlü danseder hamuruna sevgi katılmış bu dünyanın

küflü yüzler yok hiçlik de
hani ne derler gözlerinden öperim çocuk,
gamlı sevda, şiir
ne'm kalır geriye gülüm seni alırlarsa benden
tiksintiler toplamı umutsuzluk sapağında ölüm.