Korku sensiz kalma ihtimalimdir her nefeste hatırlarım
Çaresizlik beni sevmediğin gerçeğidir şiirlerimde satırlarım
Bir gün beni seveceğin günler ise umutsuzluğumdur
Aşk rakıma koymadığın susuzluğumdur
Açlık, sensiz olduğum her gün tuttuğum oruç
Sensizlik ise işlediğim en büyük suç
Eğer beni sevdiğini görürsem bil ki bu bir rüya
Bir şiir okudum sanırım, bana yazılmış güya
Sabır geleceğin günü beklemektir
Beklerken sigarayı ucu ucuna eklemektir
Sen kaçarsın ben kovalarım yorgunluk olur
Çiçek alırım, dikeni eline batar kırgınlık olur
Ben erken gelirim, sen geç kalırsın
Ben hızlı içerim sen uyuyakalırsın
Seninleyken bile seni özlerim ben, bilir misin neden
Benimleyken sen yalnızsındır vazgeçemezsin kendinden
Ben yalnızlığı sensizliğe göre tanımlarım
Sen kendine doğru yürürsün hep adım adım
Söze başlarken sen diye başlarım ben; sen
Dinlerim sesini, duyduğum ilk söz olur: ben
Üşümüşsem anlarım ki sen yanımda yoksundur
Sen ısındığında yemeğini yemiş ve toksundur
Kalkar uykumdan birkaç satır karalarım
Gecenin bir vakti, kendimi yaralarım
Sana haksızlık ediyorum, biliyorum
Kızınca tutup yazdıklarımı siliyorum
Ama unutma, ben sensiz uykuya yatsam da
Yazdıklarımı üç beş kuruşa satsam da
Beni seninle hatırlayacaklar, adımın baş harfi oldun
Bu yazdığım sözlükte bana bir yer buldun
Kim olduğuma bak orada, oku, kendin gör
Aşkı değil seni sevmeyi seven adam diye yazıyor
Tanımımda: adam değil bu adam; adam nankör
Çaresizlik beni sevmediğin gerçeğidir şiirlerimde satırlarım
Bir gün beni seveceğin günler ise umutsuzluğumdur
Aşk rakıma koymadığın susuzluğumdur
Açlık, sensiz olduğum her gün tuttuğum oruç
Sensizlik ise işlediğim en büyük suç
Eğer beni sevdiğini görürsem bil ki bu bir rüya
Bir şiir okudum sanırım, bana yazılmış güya
Sabır geleceğin günü beklemektir
Beklerken sigarayı ucu ucuna eklemektir
Sen kaçarsın ben kovalarım yorgunluk olur
Çiçek alırım, dikeni eline batar kırgınlık olur
Ben erken gelirim, sen geç kalırsın
Ben hızlı içerim sen uyuyakalırsın
Seninleyken bile seni özlerim ben, bilir misin neden
Benimleyken sen yalnızsındır vazgeçemezsin kendinden
Ben yalnızlığı sensizliğe göre tanımlarım
Sen kendine doğru yürürsün hep adım adım
Söze başlarken sen diye başlarım ben; sen
Dinlerim sesini, duyduğum ilk söz olur: ben
Üşümüşsem anlarım ki sen yanımda yoksundur
Sen ısındığında yemeğini yemiş ve toksundur
Kalkar uykumdan birkaç satır karalarım
Gecenin bir vakti, kendimi yaralarım
Sana haksızlık ediyorum, biliyorum
Kızınca tutup yazdıklarımı siliyorum
Ama unutma, ben sensiz uykuya yatsam da
Yazdıklarımı üç beş kuruşa satsam da
Beni seninle hatırlayacaklar, adımın baş harfi oldun
Bu yazdığım sözlükte bana bir yer buldun
Kim olduğuma bak orada, oku, kendin gör
Aşkı değil seni sevmeyi seven adam diye yazıyor
Tanımımda: adam değil bu adam; adam nankör
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder