İyelik Eki

Birisi not bırakmıştı masana
Ezberler gibiydin yavaşça okuyordun
Benzemiyordu benim yazdıklarıma
Hayalinde bir sevgili kuruyordun
Sana yazan kimdi?

Sonra sana bir gül yolladı adamın biri
Aldığın ilk güldü, yüzün güldü sevindin
Ama ilk olan sen değil senin gibi biriydi
Sen bunu bildin, ama kendine söylemedin
Gülü solan kimdi?

İlk şiir kitabını aldın ve sen şiir yazmıyordun
Beklemeden okudun, kıvırdın sayfalarını
Biliyordum sen kendine hiç kızmıyordun
Hayat alıyordu senden intikamını
Şiir okuyan kimdi?

Ben yoktum o zaman hayatında
Ama sen bana acılar biriktiriyordun
Kedin bile uzanamamıştı yalnızlığına
Bizim için imkansızlıklar çiziktiriyordun
Çizgiyi çeken kimdi?

Her gece filmler izliyordun yalnızlığında
Başrollerde sen ve sevdiklerin
Ağlıyordun gecenin koyu karanlığında
Ömründen gidiyordu vazgeçtiklerin
Senden vazgeçen kimdi?

İlk üşüdüğün gün kendini ikiye böldün
Biliyorum yalnız değil yalındın, yalıtıldın
Aslında aldatıldığın ilk gün öldün
Aldatılmadım ben dedin, sen yanıldın
Seni üşüten kimdi?

İçine alıyorken bütün dünyanın acılarını
Seni kimler acıtıyordu, henüz bilmiyordum
Kim bilir kimler harcıyordu yarınlarını
Ben de kendi kendimi senden siliyordum
Seni silen kimdi?

Seni anlatmak işin en kolay ya da en zor yanı
O zamanlar ben yoktum, hala belki var değilim
Bırakırsam öldürürsün diye korkuyorum zamanı
Bana kendini değil her şeyini getir sevgilim
Kendini ele-veren kimdi?

O zaman önünde secde ederim eğer varsa bir günahım
Sana inanırım, iman ederim ey Allah’ım
Kulun olurum, rahman ve rahim olan adınla
Tanrıdan da tanrı olursun güzel ve uzun boynunla, ey sevda
Kulun olan kimdi?