Ağustos Akşamı

Ağustos akşamları severim seni
Gündüzün kısa gecenin uzun olduğu akşamlarda
Sen sessiz, ben sensiz; kimsesiz
Ağustos akşamları severim seni
Gönlüm beklemekten yorgun
Gözüm yolda, kulağım kapıda
Aslında biliyor musun
Ağustos akşamlarını severim ben
Akşam olmadan gelirim eve erkenden
Bir türkü tuttururum seni beklerken
Bir kadeh rakı koyar
Bir şiir kitabı açar
Benim için yazmadığın şiirleri arar gözlerim
Beni özlemeni o kadar özlerim
Ki bu özlemek değil aslında
Beklemektir seni boşu boşuna
Belki gelirsin, elinde bir kağıt
Ya da birkaç satır yazıyla
Olur ya sevesin gelir
Tutar açarsın gönlünü bana
Gözlerime bakmadan anlatırsın
Aşkı değil de aşkını bana
Ağustos akşamlarını severim ben
Gündüz hiç bitmez
Aşkın geceye yetmez
Yazdığım onca şiir
Bir hece etmez
Ağustos akşamlarını severim ben
Çünkü yaz adamıyım ben
Dilim tek sözcük tutmaz
Yüreğim ağzımdadır
Elim yazmaya varmaz
Bol keseden aşık olurum sana
Bol keseden severim seni
Ağustos akşamlarını severim ben
Hoş, seveceğim başka bir şey var mıdır bilmem
Her akşam başka bir yalnızlık
Başka bir korku ya da umutsuzluk
Kısacası hep sensizlik
Seninle bile kimsesizlik
Ağustos akşamlarını severim ben
Gün bitmez, gece olmaz
Sensizlik içime dolmaz
Ne korkuyu beklerim ne de uykuyu
Ağustos akşamları geç gelir karanlık
Gündüz benimsindir gece ise onun
Korkunun yani yokluğun
İşte bu yüzden
Ağustos akşamları,
Severim seni ben